Տեր Ղազարը փիլոնազուրկ է արվել

Ապրիլի 8-ին ՀՀ Ազգային ժողովի դիմաց կազմակերպված ժողովրդական բողոքի ակցիային մասնակցելու, Ազգային ժողովի ամբիոնը անբարոյականին տրամադրելու համար ԱԺ ղեկավարությանը խիստ քննադատելու համար, Արարատյան Հայրապետական թեմը փիլոնազուրկ է արել տեր Ղազար քահանային:

«Իր հովվական առաքելությունից շեղվելու, հուզական պոռթկումների տակ ճշմարտությունից հեռանալու համար, Բյուրավանի Ս. Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու հոգևոր հովիվ տեր Ղազար քահանա Պետրոսյանը, Արարատյան Հայրապետական թեմի առաջնորդական փոխանորդ Գերաշնորհ տեր Նավասարդ արքեպիսկոպոս Կճոյանի տնօրինությամբ, հայտարարվել է փիլոնազուրկ, մինչև Ավագ Շաբաթ»,- ասված է թեմի հայտարարության մեջ:
Ի՞նչ ենք հասկանում ազգային եկեղեցի ասելիս, մի՞թե այն հենց տեր Ղազարի նման հոգևորականը չէ, որը կանգնած է իր ժողովրդի կողքին, որը մտահոգված է ժողովրդի հուզումներով, ազգային արժեքների պահպանությամբ ու սերունդների մարդակենցաղ դաստիարակությամբ: Սխալ չընկալվեն տողերս, բայց այս քայլը կարող է վատ հետևանք ունենալ եկեղեցի-հասարակություն կապի առումով, մանավանդ հիմա, երբ Հայ առաքելական սուրբ եկեղեցին տարաբնույթ ոտնձգությունների է ենթարկվում արևմտյան ուժերի կողմից, շատ է զգում հասարակության աջակցության կարիքը: Անհասկանալի է եկեղեցու այս որոշումը՝ քահանային փիլոնազուրկ անել անբարոյականության ու անաստվածության, սրբապղծության, ազգակործանության ու սոդոմգոմորության դեմ պայքարելու համար: Իսկ ո՞վ է ասել, որ քահանան իրավունք չունի պոռթկումներ ունենալու, ո՞վ է ասել, որ քահանան իրավունք չունի բարկանալու, երբ իր հավատացյալ հետևությունները հայտնվել են մի նոր գաղափարական ավարայրի առաջ: Նույն եկեղեցու հայրերը չէի՞ն, որ Մուշկան Նյուսալավուրտի դեմ պայքարելով հասան Շուշի՝ Հեյդարի, Էլչիբեյի ու մյուսների դեմ պայքարելու, նույն եկեղեցու հայրերը չէի՞ն, որ 2016 թ. զենքով դիմավորեցին Իլհամ Ալիևի բանակին, նույն հայրերը չե՞ն, որ այսօր էլ գտնվում են մեր սահմանապահ զորքերի կողքին: Իսկ ինչու հիմա, այս դառը ժամանակաշրջանում հոգևորականը չի կարող կանգնել իր ժողովրդի կողքին, չե՞ք կարծում, որ եթե այս արժեհամակարգային-գաղափարական պատերազմը տանուլ տանք, տանուլ կտանք ընդհանրապես մեր հոգևոր կերպը:

Գևորգ ԳՅՈՒԼՈՒՄՅԱՆ

Հեղինակի նյութեր

• Դիվանագետ լինելու համար տարիքը բավարար չէ, բայց պարտադիր է
• «Ես ենթարկվում եմ օրենքին, իսկ օրենքն ինձ թույլ է տվել աշխատել»
• Օրենքի երկի՞ր, թե՞ փակ բաժնետիրական ընկերություն
• Ձև՞, թե՞ բովանդակություն
• «Տասը մետր խրամատ փորելն ավելի հեշտ է, քանի մի մետր գերեզմանափոս»
• Երեխաների դաստիարակության հաշվին չեն տնտեսում
• Արե՞լ ես, պատասխան տուր
• Քայլող Նիկոլից երկու հատ ունենք
• «Դիրքը հանձնողի մերը»…
• Ով տապալի, ով գնա դատարան
• Էլ հեղափոխություն մի՛ արեք
• Աղջիկն էլի ջուր է ծեծում
• Ես նման բան չէի սպասում նոր իշխանություններից
• Հայ բանասիրության գրական ակումբ
• Պետական շահի ու ազգային արժանապատվության ջրբաժանը
• Թողել ենք՝ քաղաքապետն աշխատի
• Ինչպե՞ս փորձանքն այդպես հեշտորեն Ֆրանսիա մտավ
• «Չեմ ցանկանում այս միջավայրում ամեն պատահական գիրք վաճառել»
• Թրյուդոյի ոտքերի ու փոշու արանքում
• Գերադասում եմ «քոլեցի» մնալ

Մեկնաբանություններ